خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به بی‌ثباتی و فانی بودن زندگی اشاره دارد و از خواننده می‌خواهد که به دلیل کوتاهی عمر، مغرور نشود و به دیگران ستم روا ندارد. همچنین، بر این نکته تأکید می‌کند که انسان از عناصر ساده‌ای مانند خاک، جرقه، باد و رطوبت تشکیل شده است.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل، به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
رباعی ۱۴۲ - چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست ۱
مغرور مشو بخود که اصل من و تو
گردی و شراری و نسیمی و نمیست ۲
زو داد مکن گرت به هر دم ستمیست ۱
مغرور مشو بخود که اصل من و تو
گردی و شراری و نسیمی و نمیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۱ - گاهی چو ملایکم سر بندگیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۳ - دردا که درین سوز و گدازم کس نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
