خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به حالات مختلف انسان در زندگی اشاره می‌کند که گاه مانند فرشتگان به عبادت می‌پردازد، گاه مانند حیوانات به خواب و خوراک مشغول است و گاه مانند حیوانات وحشی به خشونت روی می‌آورد. شاعر از این پراکندگی حالات تعجب می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به خشونت و تضادهای درونی انسان نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۴۱ - گاهی چو ملایکم سر بندگیست
گاهی چو ملایکم سر بندگیست
گه چون حیوان به خواب و خور زندگیست ۱
گاهم چو بهایم سر درندگیست
سبحان الله این چه پراکندگیست ۲
گه چون حیوان به خواب و خور زندگیست ۱
گاهم چو بهایم سر درندگیست
سبحان الله این چه پراکندگیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۰ - ما عاشق و عهد جان ما مشتاقیست
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۲ - چون حاصل عمر تو فریبی و دمیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
