خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف زیبایی و وفاداری معشوق می‌پردازد و از عناصری مانند خورشید و زلف سیاه برای بیان این زیبایی استفاده می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۲۰ - آن مه که وفا و حسن سرمایهٔ اوست
آن مه که وفا و حسن سرمایهٔ اوست
اوج فلک حسن کمین پایهٔ اوست ۱
خورشید رخش نگر و گر نتوانی
آن زلف سیه نگر که همسایهٔ اوست ۲
اوج فلک حسن کمین پایهٔ اوست ۱
خورشید رخش نگر و گر نتوانی
آن زلف سیه نگر که همسایهٔ اوست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۹ - زان می خوردم که روح پیمانهٔ اوست
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۱ - بر ما در وصل بسته میدارد دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
