خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این متن به مفهوم فقر و فنا در عرفان اشاره دارد و بیان می‌کند که وقتی فرد به مرحله‌ای از فقر معنوی می‌رسد، تنها خدا باقی می‌ماند. این ایده برگرفته از تعالیم عرفانی است که فقر را راهی برای رسیدن به حقیقت الهی می‌داند.

محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مباحث معنوی دارد.

مشاهده کامل

رباعی ۱۰۵ - آن را که فنا شیوه و فقر آیینست

آن را که فنا شیوه و فقر آیینست
نه کشف یقین نه معرفت نه دینست ۱

رفت او زمیان همین خدا ماند خدا
الفقر اذا تم هو الله اینست ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۴۸۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۰۴ - از گل طبقی نهاده کاین روی منست
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۶ - دنیا به مثل چو کوزهٔ زرین است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.