خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از عناصر طبیعت مانند گل، شب، باد و آتش استفاده کرده تا احساسات درونی خود را بیان کند. او این عناصر را به ویژگی‌های خود مانند روی، موی، بوی و خوی نسبت می‌دهد و از آن‌ها برای توصیف حالات عاطفی خود بهره می‌برد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۰۴ - از گل طبقی نهاده کاین روی منست
از گل طبقی نهاده کاین روی منست
وز شب گرهی فگنده کاین موی منست ۱
صد نافه به باد داده کاین بوی منست
و آتش به جهان درزده کاین خوی منست ۲
وز شب گرهی فگنده کاین موی منست ۱
صد نافه به باد داده کاین بوی منست
و آتش به جهان درزده کاین خوی منست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - عشق تو بلای دل درویش منست
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - آن را که فنا شیوه و فقر آیینست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
