خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دل خود می‌خواهد که درد فراق را پنهان کند و در سکوت رنج بکشد. او توصیه می‌کند که ناله‌هایش را به گونه‌ای سر دهد که کسی نشنود و آتش غمش را چنان بسوزاند که دودی از آن برنخیزد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و درد فراق است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'خرقهٔ خون‌آلود' و 'برنیاید دودت' برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است نامفهوم باشد.
رباعی ۴۸ - ای دل چو فراقش رگ جان بگشودت
ای دل چو فراقش رگ جان بگشودت
منمای به کس خرقهٔ خون آلودت ۱
می‌نال چنانکه نشنوند آوازت
می‌سوز چنانکه برنیاید دودت ۲
منمای به کس خرقهٔ خون آلودت ۱
می‌نال چنانکه نشنوند آوازت
می‌سوز چنانکه برنیاید دودت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۷ - از نخل ترش بار چو باران می ریخت
گوهر بعدی:رباعی ۴۹ - آن یار که عهد دوستداری بشکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
