خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد و رنجی است که شاعر به خاطر عشق یا دوستش متحمل شده است. او احساس می‌کند که روزگار نیز درد دارد و این درد را به پای معشوق ریخته است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و درد و رنج بیان شده در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۳۸ - تا پای تو رنجه گشت و با درد بساخت
تا پای تو رنجه گشت و با درد بساخت
مسکین دل رنجور من از درد گداخت ۱
گویا که ز روزگار دردی دارد
این درد که در پای تو خود را انداخت ۲
مسکین دل رنجور من از درد گداخت ۱
گویا که ز روزگار دردی دارد
این درد که در پای تو خود را انداخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۷ - تا زلف تو شاه گشت و رخسار تو تخت
گوهر بعدی:رباعی ۳۹ - مجنون تو کوه را ز صحرا نشناخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
