غزل ۶۶ - هر شبم نالهٔ زاری است که گفتن نتوان

هر شبم نالهٔ زاری است که گفتن نتوان
زاری از دوری یاری است که گفتن نتوان ۱

بی مه روی تو ای کوکب تابنده مرا
روز روشن شب تاری است که گفتن نتوان ۲

تو گلی و سر کوی تو گلستان و رقیب
در گلستان تو خاری است که گفتن نتوان ۳

چشم وحشی نگه یار من آهوست ولی
آهوی شیر شکاری است که گفتن نتوان ۴

چون جرس نالد اگر دل ز غمت بیجا نیست
باری از عشق تو باری است که گفتن نتوان ۵

هاتف سوخته را لاله صفت در دل زار
داغی ز لاله عذاری است که گفتن نتوان ۶