خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن با استفاده از استعاره‌های مختلف مانند باده، مرغان حرم و ماه فلک، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از عشق، غم و آرزو سخن می‌گوید و به رابطه‌ای پیچیده و پراحساس اشاره دارد که در آن عشق و رنج به هم آمیخته‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از مضامین مانند رنج و غم برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.
غزل ۲۲ - ای باده ز خون من به جامت
ای باده ز خون من به جامت
این می به قدح بود مدامت ۱
خونم چو می ار کشی حلالت
می بی من اگر خوری حرامت ۲
مرغان حرم در آشیان‌ها
در آرزوی شکنج دامت ۳
بالای بلند خوش خرامان
افتادهٔ شیوهٔ خرامت ۴
ماه فلکش ز چشم افتاد
دید آنکه چو مه به طرف بامت ۵
نالم که برد بر تو نامم
آن کس که ز من شنید نامت ۶
هر کس به غلامی تو نازد
هاتف به غلامی غلامت ۷
این می به قدح بود مدامت ۱
خونم چو می ار کشی حلالت
می بی من اگر خوری حرامت ۲
مرغان حرم در آشیان‌ها
در آرزوی شکنج دامت ۳
بالای بلند خوش خرامان
افتادهٔ شیوهٔ خرامت ۴
ماه فلکش ز چشم افتاد
دید آنکه چو مه به طرف بامت ۵
نالم که برد بر تو نامم
آن کس که ز من شنید نامت ۶
هر کس به غلامی تو نازد
هاتف به غلامی غلامت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۱ - لبم خموش ز آواز مدعا طلبی است
گوهر بعدی:غزل ۲۳ - گفتم نگرم روی تو گفتا به قیامت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
