خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر با خطاب به ساقی، از او میخواهد که بارهای سنگین هستی را از دوشش بردارد، او را از زیر کهن دیوارها نجات دهد و از پردههای پندار بیرون آورد. او خواهان رهایی از ریاکاری و پیوستن به وحدت است و از ساقی میخواهد که او را در این راه یاری کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، برخی از اشارات به شراب و مستی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۱۷۶ - حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقی
حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقی
مرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی ۱
به یک رطل گران بردار بار هستی از دوشم
من افتاده را مگذار زیر بار ای ساقی ۲
به راهی میرود هر تاری از زلف حواس من
مرا شیرازه کن از موج می زنهار ای ساقی ۳
چرا از غیرت مذهب بود کم غیرت مشرب؟
مرا در حلقهٔ اهل ریا مگذار ای ساقی ۴
چراغ طور در فانوس مستوری نمیگنجد
برون آور مرا از پردهٔ پندار ای ساقی ۵
شراب آشتیانگیز مشرب را به دور آور
بده تسبیح را پیوند با زنار ای ساقی ۶
ادیب شرع میخواهد به زورم توبه فرماید
به حال خود من شوریده را مگذار ای ساقی ۷
ز انصاف و مروت نیست در عهد تو روشنگر
زند آیینهٔ من غوطه در زنگار ای ساقی ۸
به شکر این که داری شیشهها پر بادهٔ وحدت
به حال خویش صائب را چنین مگذار ای ساقی ۹
مرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی ۱
به یک رطل گران بردار بار هستی از دوشم
من افتاده را مگذار زیر بار ای ساقی ۲
به راهی میرود هر تاری از زلف حواس من
مرا شیرازه کن از موج می زنهار ای ساقی ۳
چرا از غیرت مذهب بود کم غیرت مشرب؟
مرا در حلقهٔ اهل ریا مگذار ای ساقی ۴
چراغ طور در فانوس مستوری نمیگنجد
برون آور مرا از پردهٔ پندار ای ساقی ۵
شراب آشتیانگیز مشرب را به دور آور
بده تسبیح را پیوند با زنار ای ساقی ۶
ادیب شرع میخواهد به زورم توبه فرماید
به حال خود من شوریده را مگذار ای ساقی ۷
ز انصاف و مروت نیست در عهد تو روشنگر
زند آیینهٔ من غوطه در زنگار ای ساقی ۸
به شکر این که داری شیشهها پر بادهٔ وحدت
به حال خویش صائب را چنین مگذار ای ساقی ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۵ - سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقی
گوهر بعدی:غزل ۱۷۷ - به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.