این متن شعری است که از خواننده میخواهد به تأمل در مورد ناپایداری دنیا، خطرات غرور و ثروت، و پیامدهای رفتارهای نادرست بپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر نمادین مانند برگ و بار درخت، نسیم، ماه، و شمشیر ذوالفقار، هشدار میدهد که امنیت و آرامش واقعی تنها با تفکر و احتیاط به دست میآید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۵۶ - ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن
در برومندی ز قحط برگ و بار اندیشه کن ۱
از نسیمی دفتر ایام برهم میخورد
از ورق گردانی لیل و نهار اندیشه کن ۲
بر لب بام خطر نتوان به خواب امن رفت
ایمنی خواهی، ز اوج اعتبار اندیشه کن ۳
روی در نقصان گذارد ماه چون گردد تمام
چون شود لبریز جامت، از خمار اندیشه کن ۴
بوی خون میآید از آزار دلهای دو نیم
رحم کن بر جان خود، زین ذوالفقار اندیشه کن ۵
گوشهگیری دردسر بسیار دارد در کمین
در محیط پر شر و شور از کنار اندیشه کن ۶
پشه با شب زندهداری خون مردم میخورد
زینهار از زاهد شب زندهدار اندیشه کن ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.