خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی، شاعر سبک هندی، با زبانی عاشقانه و نمادین، مفاهیمی مانند عشق، رهایی، نوشیدن می (به عنوان نماد عشق و مستی معنوی)، و تسلیم در برابر تقدیر را بیان می‌کند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که یا کاملاً به عشق بپیوندد یا عاقلانه از آن دوری کند. همچنین، از سختی‌های زندگی و ضرورت پذیرش آن‌ها سخن می‌گوید.
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهایی مانند می و مستی که نیاز به درک ادبی و بلوغ فکری دارد، این شعر را برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب می‌کند. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ و رنج ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۱۵۵ - یا حلقهٔ ارادت ساغر به گوش کن
یا حلقهٔ ارادت ساغر به گوش کن
یا عاقلانه ترک در میفروش کن ۱
چون می دراین دو هفته که محبوس این خمی
سرجوش زندگانی خود صرف جوش کن ۲
بسیار نازک است سخنهای عاشقان
بگذار گوش را و سرانجام هوش کن ۳
چون صبح، در پیالهٔ زرین آفتاب
خونابه‌ای که می‌دهد ایام، نوش کن ۴
از روی تلخ توست چنین مرگ ناگوار
این زهر را به جبههٔ واکرده نوش کن ۵
ساقی صبوح کرده ز میخانه می‌رسد
صائب وداع صبر و دل و عقل و هوش کن ۶
یا عاقلانه ترک در میفروش کن ۱
چون می دراین دو هفته که محبوس این خمی
سرجوش زندگانی خود صرف جوش کن ۲
بسیار نازک است سخنهای عاشقان
بگذار گوش را و سرانجام هوش کن ۳
چون صبح، در پیالهٔ زرین آفتاب
خونابه‌ای که می‌دهد ایام، نوش کن ۴
از روی تلخ توست چنین مرگ ناگوار
این زهر را به جبههٔ واکرده نوش کن ۵
ساقی صبوح کرده ز میخانه می‌رسد
صائب وداع صبر و دل و عقل و هوش کن ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۴ - ساقی دمید صبح، علاج خمار کن
گوهر بعدی:غزل ۱۵۶ - ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
