خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی بیانگر حالتی از مستی و عشق است که شاعر در آن از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق و حالات روحی ناشی از این عشق سخن می‌گوید. او از ناله‌های عاشقانه، سحرخیزی، و هیجانات درونی خود می‌گوید و خود را فتنه‌انگیز و پرآشوب توصیف می‌کند. همچنین، شاعر به توانایی خود در درک پیام‌های پنهان و بیان حقایق اشاره می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۱ - چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما
چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما
باده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما ۱
نالهٔ ما حلقه در گوش اجابت می‌کشد
کز سحرخیزان آن صبح بناگوشیم ما ۲
فتنهٔ صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم
گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم ما ۳
نامهٔ پیچیده را چون آب خواندن حق ماست
کز سخن فهمان آن لبهای خاموشیم ما ۴
بی تامل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم
چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما ۵
از شراب ما رگ خامی است صائب، موج زن
گر چه عمری شد درین میخانه در جوشیم ما ۶
باده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما ۱
نالهٔ ما حلقه در گوش اجابت می‌کشد
کز سحرخیزان آن صبح بناگوشیم ما ۲
فتنهٔ صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم
گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم ما ۳
نامهٔ پیچیده را چون آب خواندن حق ماست
کز سخن فهمان آن لبهای خاموشیم ما ۴
بی تامل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم
چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما ۵
از شراب ما رگ خامی است صائب، موج زن
گر چه عمری شد درین میخانه در جوشیم ما ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰ - خار در پیراهن فرزانه می‌ریزیم ما
گوهر بعدی:غزل ۲۲ - دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
