غزل ۱۵ - چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما
حضور قلب نمازست در شریعت ما ۱

ازان ز دامن مقصود کوته افتاده است
که پیش خلق درازست دست حاجت ما ۲

نکرده‌ایم چو شبنم بساطی از گل پهن
چو غنچه بر سر زانوست خواب راحت ما ۳

نهال خوش ثمر رهگذار طفلانیم
که بر گریز بود موسم فراغت ما ۴

چراغ رهگذریم اوفتاده در ره باد
که تا به سایهٔ دستی کند حمایت ما؟ ۵

درین حدیقهٔ گل صائب از مروت نیست
که غنچه ماند در جیب، دست رغبت ما ۶