خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیان‌گر مفاهیمی مانند غرور، خودآگاهی، مقاومت در برابر سختی‌ها، و پذیرش سرنوشت است. شاعر از استقلال و عزت نفس سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که گاه باید در برابر مشکلات تسلیم نشد و ارزش‌های خود را حفظ کرد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند پذیرش سرنوشت و مقاومت در برابر مشکلات نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۷ - دانسته‌ام غرور خریدار خویش را
دانسته‌ام غرور خریدار خویش را
خود همچو زلف می‌شکنم کار خویش را
هر گوهری که راحت بی‌قیمتی شناخت
شد آب سرد، گرمی بازار خویش را
در زیر بار منت پرتو نمی‌رویم
دانسته‌ایم قدر شب تار خویش را
زندان بود به مردم بیدار، مهد خاک
در خواب کن دو دیدهٔ بیدار خویش را
هر دم چو تاک بار درختی نمی‌شویم
چو سرو بسته‌ایم به دل بار خویش را
از بینش بلند، به پستی رهانده‌ایم
صائب ز سیل حادثه دیوار خویش را
خود همچو زلف می‌شکنم کار خویش را
هر گوهری که راحت بی‌قیمتی شناخت
شد آب سرد، گرمی بازار خویش را
در زیر بار منت پرتو نمی‌رویم
دانسته‌ایم قدر شب تار خویش را
زندان بود به مردم بیدار، مهد خاک
در خواب کن دو دیدهٔ بیدار خویش را
هر دم چو تاک بار درختی نمی‌شویم
چو سرو بسته‌ایم به دل بار خویش را
از بینش بلند، به پستی رهانده‌ایم
صائب ز سیل حادثه دیوار خویش را
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶ - یک بار بی خبر به شبستان من درآ
گوهر بعدی:غزل ۸ - نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
