مثنوی

عکس هر مویت، ای بت رعنا
در دماغم رگی است از سودا ۱

از وصال قد تو ای دلدار
نیست جز گیسوی تو برخوردار ۲

فرق کردن به چشم سر نتوان
موی فرق تو را، ز موی میان ۳

شد دلم، تا شدم گرفتارت
به طمع طره‌های طرارت ۴

موی زلفت فراز عارض خوش
سوخت ما را، چو موی در آتش ۵

ای ربوده دلم به پیشانی
الحق آن نیز هم به پیشانی ۶

نور ماه است، یا شعاع جبین؟
شمع پروانه سوز؟ یا پروین؟ ۷

مانده زان غمزه در شگفتم من
هست بیمار و مست و مردافکن ۸

رخ تو خسته جان تواند دید
چون بدین دیده آن تواند دید؟ ۹

لب لعلت، که روح بخش دل است
برگ گل از لطافتش خجل است ۱۰

عاشقان تو پاکبازانند
صید عشق تو شاهبازانند ۱۱