این شعر عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او از دوری معشوق رنج میبرد و از زیبایی و جذبههای معشوق سخن میگوید. شاعر خود را بیمار و معشوق را طبیب میداند و از غمزههای سحرآمیز معشوق شکایت دارد. در نهایت، شاعر خود را غرق در عشق و حیران زیباییهای معشوق توصیف میکند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از اصطلاحات ادبی پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'غمزههای سحرآمیز' و 'حیرانی در عشق' نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
غزل
به تو نزدیک و تن اسیر فراق ۱
روی زیبا ز من چرا پوشی؟
«این تحریمه علیالعشاق»؟ ۲
تو طبیبی و ما چنین بیمار
تو ملولی و ما چنین مشتاق ۳
بر دلم ساحران غمزهٔ تو
«رامیات با سهم الاماق» ۴
مست شوق توایم و بادهٔ وصل
نرسیده است هم چنان به مذاق ۵
از محیط غم تو جان نبرند
غوطه خوران بحر استغراق ۶
در بیابان عشق تو دل ما
«صار حیران مشرق الاشراق» ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.