این شعر عاشقانه از عراقی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به دیدار معشوق است. شاعر از تیرهای فراق و دردهای عشق مینالد، اما در عین حال، هر چه از معشوق میرسد، حتی اگر زهرآلود باشد، با جان و دل میپذیرد. او معشوق را به نزدیکی و دیدار دعوت میکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و فراق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل
پس به آبروی چون کمان درکش ۱
هان! دلم گر نشانه میخواهی
زدن از توست و از من آهی خوش ۲
کی ز تیرت الم رسد؟ که مرا
دیده در حیرت است و دل در غش ۳
یابم از دیدن تو آب حیات
ور بسوزانیم تو در آتش ۴
خواه نوش است و خواه زهرآلود
شربت از دست دوست خوش درکش ۵
ور دهد غیر شربت نوشت
نیش دان و به خاک ریز و مچش ۶
به عراقی مگو: بیا بر من
خویشتن را بگوی، ای دلکش ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.