خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از عراقی، بیانگر درد فراق و اشتیاق به دیدار معشوق است. شاعر از تیرهای فراق و دردهای عشق می‌نالد، اما در عین حال، هر چه از معشوق می‌رسد، حتی اگر زهرآلود باشد، با جان و دل می‌پذیرد. او معشوق را به نزدیکی و دیدار دعوت می‌کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد عشق و فراق ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل
تیری، ای دوست، برکش از ترکش
پس به آبروی چون کمان درکش ۱
هان! دلم گر نشانه می‌خواهی
زدن از توست و از من آهی خوش ۲
کی ز تیرت الم رسد؟ که مرا
دیده در حیرت است و دل در غش ۳
یابم از دیدن تو آب حیات
ور بسوزانیم تو در آتش ۴
خواه نوش است و خواه زهرآلود
شربت از دست دوست خوش درکش ۵
ور دهد غیر شربت نوشت
نیش دان و به خاک ریز و مچش ۶
به عراقی مگو: بیا بر من
خویشتن را بگوی، ای دلکش ۷
پس به آبروی چون کمان درکش ۱
هان! دلم گر نشانه می‌خواهی
زدن از توست و از من آهی خوش ۲
کی ز تیرت الم رسد؟ که مرا
دیده در حیرت است و دل در غش ۳
یابم از دیدن تو آب حیات
ور بسوزانیم تو در آتش ۴
خواه نوش است و خواه زهرآلود
شربت از دست دوست خوش درکش ۵
ور دهد غیر شربت نوشت
نیش دان و به خاک ریز و مچش ۶
به عراقی مگو: بیا بر من
خویشتن را بگوی، ای دلکش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مثنوی
گوهر بعدی:مثنوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
