خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از غم و دلتنگی ناشی از دوری معشوق میگوید و توصیف میکند که چگونه زلف معشوق حال او را آشفته میکند. او همچنین بیان میکند که مانند دیوانگان در جستجوی معشوق میگردد و از دوری درگاه معشوق رنج میبرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۱۶۱ - ای کرده غمت با دل من روی به روی
ای کرده غمت با دل من روی به روی
زلف تو کند حال دلم موی به موی ۱
اندر طلبت چو لولیان میگردم
دور از در تو، دربدر و کوی به کوی ۲
زلف تو کند حال دلم موی به موی ۱
اندر طلبت چو لولیان میگردم
دور از در تو، دربدر و کوی به کوی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۶۰ - گفتم که: اگر چه آفت جان منی
گوهر بعدی:رباعی ۱۶۲ - تو واقف اسرار من آنگاه شوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.