در این متن، گوینده به معشوق خود میگوید که حاضر است جانش را فدای او کند، زیرا معشوقش را جانان خود میداند. معشوق در پاسخ میگوید که اگر گوینده واقعاً بندهٔ فرمان اوست، نباید به دیگران توجه کند، زیرا متعلق به اوست.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶۰ - گفتم که: اگر چه آفت جان منی
جان پیش کشم تو را، که جانان منی ۱
گفتا که: اگر بندهٔ فرمان منی
آن دگران مباش، چون زآن منی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.