شاعر از درد و غم ناشی از عشق شکایت میکند و بیان میکند که غم تنها روزی است که از معشوق دریافت میکند.
متن حاوی مضامین عاشقانه و غمانگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد.
رباعی ۱۴۸ - از آتش غم چند روانم سوزی؟
وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟ ۱
گویی که: مخور غم، چه کنم گر نخورم؟
چون نیست مر از تو به جز غم روزی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.