خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و ملامت‌های ناشی از آن سخن می‌گوید و به مخاطب توصیه می‌کند که در عشق، به جای انتظار سلامت جان، به انصاف و صداقت با خود بیندیشد. این بیت‌ها به چالش‌های عاطفی و معنوی عشق اشاره دارند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده یا نامفهوم باشد.
رباعی ۱۴۷ - در عشق، اگر بسی ملامت ببری
در عشق، اگر بسی ملامت ببری
تا ظن نبری جان به قیامت ببری ۱
انصاف ده از خویشتن، ای خام طمع
عاشق شوی و جان به سلامت ببری؟ ۲
تا ظن نبری جان به قیامت ببری ۱
انصاف ده از خویشتن، ای خام طمع
عاشق شوی و جان به سلامت ببری؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۴۶ - ای منزل دوست، خوش هوایی داری
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۸ - از آتش غم چند روانم سوزی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
