متن بیانگر عشق و وابستگی عمیق به زندگی و معشوق است که در آن گوینده خود را در وجود معشوق محو میکند و همه هستیاش را به او نسبت میدهد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۲۹ - ای زندگی تو و توانم همه تو
جانی و دلی، ای دل و جانم همه تو ۱
تو هستی من شدی، از آنم همه من
من نیست شدم در تو، از آنم همه تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.