خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج ناشی از هجران و غم عشق است. شاعر از یاد معشوق به عنوان عاملی که آرامش دلش را برهم زده و باعث رنجش شده یاد می‌کند و اشاره می‌کند که تنها خود و دلش می‌دانند در فراق معشوق چه حالی دارند و دیگران از درون دلش بی‌خبرند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین جذاب یا قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۲۵ - ای یاد تو آفت سکون دل من
ای یاد تو آفت سکون دل من
هجر و غم تو ریخته خون دل من ۱
من دانم و دل که در فراقت چونم
کس را چه خبر ز اندرون دل من؟ ۲
هجر و غم تو ریخته خون دل من ۱
من دانم و دل که در فراقت چونم
کس را چه خبر ز اندرون دل من؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۴ - آخر بدمد صبح امید از شب من
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۶ - ای دل، پس زنجیر تو دیوانه نشین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
