خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این شعر از فرصتهای ناب زندگی سخن میگوید و از خواننده میخواهد که از این فرصتها بهره ببرد. او اشاره میکند که حتی سایهٔ دوست نیز میتواند ارزشمند باشد و از دیده میخواهد که از این فرصت استفاده کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و زبان شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۴۹ - چون سایهٔ دوست بر زمین میافتد
چون سایهٔ دوست بر زمین میافتد
بر خاک رهم ز رشک کین میافتد ۱
ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان
روزیت که فرصتی چنین میافتد ۲
بر خاک رهم ز رشک کین میافتد ۱
ای دیده، تو کام خویش، باری، بستان
روزیت که فرصتی چنین میافتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۸ - در عشق توام واقعه بسیار افتاد
گوهر بعدی:رباعی ۵۰ - غم گرد دل پر هنران میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.