شاعر در این بیتها از عشق شدید و دگرگونیهای ناشی از آن سخن میگوید. او اشاره میکند که عشق به معشوق باعث تغییرات بزرگی در زندگیاش شده، حتی به اندازهای که عیسی (نماد پاکی و معنویت) با دیدن رخت معشوق، از خرقه و سجاده (نمادهای زهد) به زنار (نماد غیرمسلمانان) میافتد. این نشاندهنده قدرت تحولآفرین عشق است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، اشاره به تغییر دین (نمادین) ممکن است برای مخاطبان جوانتر نیاز به توضیح داشته باشد.
رباعی ۴۸ - در عشق توام واقعه بسیار افتاد
لیکن نه بدین سان که ازین بار افتاد ۱
عیسی چو رخت بدید دل شیدا شد
از خرقه و سجاده به زنار افتاد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.