شاعر در این متن از رسیدن به مقامات معنوی بالا و همسویی با مسیحا سخن میگوید، اما از ادعای اتحاد با خداوند پرهیز میکند و تأکید میکند که هیچکس همتای خداوند نیست. او همچنین هشدار میدهد که مانند حلاج سخنان عرفانی را فاش نکند تا به سرنوشت او دچار نشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با مبانی عرفان و ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، اشاره به شخصیتهای تاریخی مانند حلاج و مفاهیم پیچیدهای مانند اتحاد عرفانی، برای مخاطبان جوانتر ممکن است نامفهوم یا گمراهکننده باشد.
غزل ۲۶۹ - فمالی لم اطا سبع الطباقی
و لم اصعد علی اعلی المراقی ۱
چرا خربندهٔ دجال باشم؟
چو کردم با مسیحا هم وثاقی ۲
علی اعلی المعارج و المعالی
مطاء المجد اوحی کالتراق ۳
به از هشتم بهشت آید مرا جای
ورای این رواق هفت طاقی ۴
و انی لم اصرح باتحاد
ولکن ان فنیت اکون باق ۵
مگو: من او و او من، نیک میدان
که او را خود نباشد جفت و طاقی ۶
و کیف تبین فی ثیار بحر
قطیرات جرین من السواق ۷
مکن فاش این سخنها همچو حلاج
بیاویزندت از دار، ای عراقی ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.