غزل ۲۵۸ - نگارا، کی بود کامیدواری

نگارا، کی بود کامیدواری
بیابد بر در وصل تا باری؟ ۱

چه خوش باشد که بعد از ناامیدی
به کام دل رسد امیدواری؟ ۲

بده کام دلم، مگذار، جانا
که دشمن کام گردد دوستداری ۳

دلی دارم گرفتار غم تو
ندارد جز غم تو غمگساری ۴

چنان خو کرد با دل غم، که گویی
بجز غم خوردن او را نیست کاری ۵

بیا، ای یار و دل را یاریی کن
که بیچاره ندارد جز تو یاری ۶

به غم شادم ازان، کاندر فراقت
ندارم از تو جز غم یادگاری ۷

چه خوش باشد که جان من برآید
ز محنت وارهم یک باره، باری! ۸

عراقی را ز غم جان بر لب آمد
چه می‌خواهد غمت از دل فگاری؟ ۹