خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از حال و هوای مستی و بی‌خودی سخن می‌گوید و از تقابل میان خموشی و خروش، هوشیاری و مستی، و آرزوهای برآورده‌نشده می‌نالد. او از ناتوانی در رسیدن به معشوق و حسرت لحظات گذشته می‌گوید و از این که چرا با وجود فروختن زهد و تقوا، باز هم به خواسته‌هایش نمی‌رسد.
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعاره‌های مرتبط با شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی مضامین مانند حسرت و ناکامی نیاز به درک عمیق‌تری از زندگی دارند.
غزل ۱۹۷ - ناخورده شراب می‌خروشیم
ناخورده شراب می‌خروشیم
خود تا چه کنیم؟ اگر بنوشیم ۱
آنگاه شنو خروش مستان
این لحظه هنوز ما خموشیم ۲
کو تابش می که پخته گردیم؟
از خامی خویش چند جوشیم؟ ۳
چون می نخرند زهد و تقوی
پس بیهده ما چه می‌فروشیم؟ ۴
از جام طرب‌فزای ساقی
یاران همه مست و ما به هوشیم ۵
گر غمزهٔ مست او ببینیم
هیهات! که باز چون خروشیم؟ ۶
هر چند بدو رسید نتوان
لیکن چه کنیم؟ هم بکوشیم ۷
شب خوش بودیم بی‌عراقی
امروز در آرزوی دوشیم ۸
خود تا چه کنیم؟ اگر بنوشیم ۱
آنگاه شنو خروش مستان
این لحظه هنوز ما خموشیم ۲
کو تابش می که پخته گردیم؟
از خامی خویش چند جوشیم؟ ۳
چون می نخرند زهد و تقوی
پس بیهده ما چه می‌فروشیم؟ ۴
از جام طرب‌فزای ساقی
یاران همه مست و ما به هوشیم ۵
گر غمزهٔ مست او ببینیم
هیهات! که باز چون خروشیم؟ ۶
هر چند بدو رسید نتوان
لیکن چه کنیم؟ هم بکوشیم ۷
شب خوش بودیم بی‌عراقی
امروز در آرزوی دوشیم ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۶ - ناخورده شراب می‌خروشیم
گوهر بعدی:غزل ۱۹۸ - خیزید، عاشقان، نفسی شور و شر کنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
