غزل ۱۰۰ - اگر شکسته دلانت هزار جان دارند

اگر شکسته دلانت هزار جان دارند
به خدمت تو کمر بسته بر میان دارند ۱

شدند حلقه به گوش تو را چو حلقه به گوش
چه خوش دلند که مثل تو دلستان دارند ۲

کسان که وصل تو یک دم به نقد یافته‌اند
از ین طلب طرب و عیش جاودان دارند ۳

چو بگذری به تعجب تو ماهروی به راه
چو ماه ماهرخان دست بر دهان دارند ۴

خرد از آن ز ره زلف تو پناه گرفت
که چشم و ابروی تو تیر در کمان دارند ۵

مجاهدان رهت تا عنایت تو بود
چه بیم و باک به عالم ازین و آن دارند؟ ۶

ز آب دیده و تاب دل است غمازی
وگرنه راز تو بیچارگان نهان دارند ۷

غلام غمزهٔ بیمارتم که از هوسش
چه تندرستان خود را ناتوان دارند؟ ۸

اگر کسی به شکایت بود ز دلبر خویش
ز تو عراقی و دل شکر بی‌کران دارند ۹