شاعر در این متن عاشقانه، از عشق عمیق خود به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که با وجود دوری، پیوندش با خیال معشوق همچنان پابرجاست. او عاشقان معشوق را به دلیل بیهمتایی او معذور میداند و از ملامتکنندگان میخواهد که او را نصیحت نکنند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعارههای شعری است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
غزل ۹۳ - آشکارا نهان کنم تا چند؟
دوست میدارمت به بانک بلند ۱
دلم از جان نخست دست بشست
بعد از آن دیده بر رخت افکند ۲
عاشقان تو نیک معذورند
زانکه نبود کسی تو را مانند ۳
دیدهای کو رخ تو دیده بود
خواه راحت رسان و خواه گزند ۴
ای ملامت کنان مرا در عشق
گوش من نشنود ازین سان پند ۵
گرچه من دور ماندهام ز برت
با خیال تو کردهام پیوند ۶
آن چنان در دلی که پنداری
ناظرم در تو دایم، ای دلبند ۷
تو کجایی و ما کجا هیهات!
ای عراقی، خیال خیره مبند ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.