این متن عرفانی و اخلاقی درباره عشق و فداکاری در راه معشوق (چه الهی و چه انسانی) صحبت میکند. شاعر از ضرورت گذشت، صبر، فداکاری و پاکسازی درون برای رسیدن به یار سخن میگوید. همچنین به موضوع دشمنی درونی و مبارزه با نفس اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به خودشناسی و مبارزه با نفس، درک این متن را برای سنین پایین دشوار میسازد. نوجوانان 16 سال به بالا بهتر میتوانند با مضامین این شعر ارتباط برقرار کنند.
غزل ۷۲ - پشت بر روزگار باید کرد
روی در روی یار باید کرد ۱
چون ز رخسار پرده برگیرد
در دمش جان نثار باید کرد ۲
پیش شمع رخش چو پروانه
سوختن اختیار باید کرد ۳
از پی یک نظاره بر در او
سالها انتظار باید کرد ۴
تا کند یار روی در رویت
دلت آیینهوار باید کرد ۵
تات در بوتهزار بگدازد
قلب خود را عیار باید کرد ۶
تا نهد بر سرت عزیزی پای
خویش، چون خاک خوار باید کرد ۷
ور تو خود را ز خاک به دانی
خود تو را سنگسار باید کرد ۸
تا دهی بوسه بر کف پایش
خویشتن را غبار باید کرد ۹
دشمنی کت ز دوست وا دارد
زودت از وی فرار باید کرد ۱۰
ور ز چشمت نهان بود دشمن
پس دو چشمت چهار باید کرد ۱۱
دشمن خود تویی، چو در نگری
با خودت کارزار باید کرد ۱۲
چون عراقی ز دست خود فریاد
هر دمت صدهزار باید کرد ۱۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.