غزل ۷۲ - پشت بر روزگار باید کرد

پشت بر روزگار باید کرد
روی در روی یار باید کرد ۱

چون ز رخسار پرده برگیرد
در دمش جان نثار باید کرد ۲

پیش شمع رخش چو پروانه
سوختن اختیار باید کرد ۳

از پی یک نظاره بر در او
سال‌ها انتظار باید کرد ۴

تا کند یار روی در رویت
دلت آیینه‌وار باید کرد ۵

تات در بوته‌زار بگدازد
قلب خود را عیار باید کرد ۶

تا نهد بر سرت عزیزی پای
خویش، چون خاک خوار باید کرد ۷

ور تو خود را ز خاک به دانی
خود تو را سنگسار باید کرد ۸

تا دهی بوسه بر کف پایش
خویشتن را غبار باید کرد ۹

دشمنی کت ز دوست وا دارد
زودت از وی فرار باید کرد ۱۰

ور ز چشمت نهان بود دشمن
پس دو چشمت چهار باید کرد ۱۱

دشمن خود تویی، چو در نگری
با خودت کارزار باید کرد ۱۲

چون عراقی ز دست خود فریاد
هر دمت صدهزار باید کرد ۱۳