غزل ۶۴ - بیا، کاین دل سر هجران ندارد

بیا، کاین دل سر هجران ندارد
بجز وصلت دگر درمان ندارد ۱

به وصل خود دلم را شاد گردان
که خسته طاقت هجران ندارد ۲

بیا، تا پیش روی تو بمیرم
که بی‌تو زندگانی آن ندارد ۳

چگونه بی‌تو بتوان زیست آخر؟
که بی‌تو زیستن امکان ندارد ۴

بمردم ز انتظار روز وصلت
شب هجران مگر پایان ندارد؟ ۵

بیا، تا روی خوب تو ببینم
که مهر از ذره رخ پنهان ندارد ۶

ز من بپذیر، جانا، نیم جانی
اگر چه قیمت چندان ندارد ۷

چه باشد گر فراغت والهی را
چنین سرگشته و حیران ندارد؟ ۸

وصالت تا ز غم خونم نریزد
عراقی را شبی مهمان ندارد ۹