غزل ۲۳ - ندیده‌ام رخ خوب تو، روزکی چند است

ندیده‌ام رخ خوب تو، روزکی چند است
بیا، که دیده به دیدارت آرزومند است ۱

به یک نظاره به روی تو دیده خشنود است
به یک کرشمه دل از غمزهٔ تو خرسند است ۲

فتور غمزهٔ تو خون من بخواهد ریخت
بدین صفت که در ابرو گره درافکند است ۳

یکی گره بگشای از دو زلف و رخ بنمای
که صدهزار چو من دلشده در آن بند است ۴

مبر ز من، که رگ جان من بریده شود
بیا، که با تو مرا صدهزار پیوند است ۵

مرا چو از لب شیرین تو نصیبی نیست
از آن چه سود که لعل تو سر به سرقند است؟ ۶

کسی که همچو عراقی اسیر عشق تو نیست
شب فراق چه داند که تا سحر چند است؟ ۷