این شعر عاشقانه و عرفانی، توصیفی زیبا از معشوق و تأثیر او بر شاعر است. با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، باغ، ماه و شمع، شاعر احساسات خود را بیان میکند. همچنین، اشاراتی به مینوشی و مستی دارد که میتواند نمادین باشد.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و مستی وجود دارد که مناسب سنین بالاتر است.
غزل ۷۲۰ - نرگس مستت فتنهٔ مستان
تشنهٔ لعلت باده پرستان
روی تو ما را لاله و نسرین
کوی تو ما را گلشن و بستان
زلف سیاهت شام غریبان
روی چو ماهت شمع شبستان
در چمن افتد غلغل بلبل
چون تو درآئی سوی گلستان
طلعت زیبا یا قمرست این
لعل شکر خا یا شکرست آن
دست بخونم شسته و از من
هوش دل و دین برده بدستان
باده صافی خرقه صوفی
درکش و برکش در ده و بستان
پرده بساز ای مطرب مجلس
باده بیار ای ساقی مستان
خواجوی مسکین بر لب شیرین
فتنه چو طوطی بر شکرستان
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.