غزل ۸۳۳ - سر بگذرانم از سر گردون به گردنی

سر بگذرانم از سر گردون به گردنی
گر بگذرد به خاطر او یاد چون منی ۱

تا در دلم خیال رخ او قرار یافت
مسکین دلم قرار ندارد به مسکنی ۲

میلم به باغ بود، دلم گفت: دیده گیر
سروی نشسته بر لب جویی و سوسنی ۳

گر مرغ زیرکی به هوای دگر مرو
بهتر ز کوی دوست نباشد نشیمنی ۴

ای مدعی، چو خوشه مرا سرزنش مکن
برده به باد عشق اگرت هست خرمنی ۵

وی دل که سینه را سپر غصه کرده‌ای
پیکان عشق را به ازین ساز جوشنی ۶

جانا، به خود نگاه کن و حال ما ببین
گر جان ندیده‌ای که جدا گردد از تنی ۷

یک شهر دشمنند مرا وز بهر تست
گو: جوجرم کنید که بر من به ارزنی ۸

گر داشتی دلم به زر و سیم دسترس
هر دم در آستین تو می‌ریخت دامنی ۹

سیلی‌زنان سزد که برونش کنی ز در
گر پیشت آفتاب به تابد به روزنی ۱۰

مرد اوحدی ز عشق و نگفتی: دریغ بود
ماتم، نگاه کن، که نیرزد به شیونی ۱۱