غزل ۸۲۳ - ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمی

ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمی
گل وام کرده از رخ خوب تو خرمی ۱

زلف و رخ ترا ز دل و دیده میکنند
مشک و سمن چو عنبر و کافور خادمی ۲

زان خط سبز و چهرهٔ رنگین و قد راست
یک باغ سوسن و گل و شمشاد با همی ۳

بر صورت تو ماه و پری فتنه میشوند
صبر از تو چون کند دل بیچاره آدمی؟ ۴

ما همچو موم از آتش این غم گداختیم
سنگین دلا، ترا چه تفاوت؟ که بیغمی ۵

پهلو تهی مکن چو میان از کنار ما
ای کرده چون کمر تن ما را خم از خمی ۶

با ما گرت موافقتی نیست راست شو
باشد که در مخالف ما اوفتد کمی ۷

چندین چو زلف بر سر آشفتگی مباش
از چشم دلنواز بیاموز مردمی ۸

گیرم که اوحدی سگ تست، ای انیس دل
از پیش اوچو آهوی وحشی چه میرمی؟ ۹