غزل ۸۱۱ - ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکی

ای ترک حور زاده، ز تندی و کودکی
خون دل شکستهٔ ما را چه می‌مکی؟ ۱

بگشای زلف و غارت دلها ببین، اگر
از بند زلف دل‌شکن خویش درشکی ۲

مانند گل ز جامه پدیدار میشود
اندام روشن تو ز خوبی و نازکی ۳

هر کس که دید روی ترا نیک روز شد
روزت خجسته باد! که ماهی مبارکی ۴

ترک تو چون کنم؟ که ز ترکی هزار بار
گر تیغ بر سرم شکنی، تاج تارکی ۵

گویی حسود چاره سگالم چها کند؟
گر بشنود دگر که تو با اوحدی یکی ۶