خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از اوحدی، توصیف زیبایی و جذابیت معشوق است که با ناز و غمزه دلها را می‌رباید. شاعر از عشق و هجران سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که روزی بتواند به معشوق نزدیک شود و بوسه‌ای از او بگیرد. او همچنین هشدار می‌دهد که نباید فریب غمزه‌های معشوق را خورد.
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌تر ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۶۰۳ - کیست آن مه؟ که می‌رود نازان
کیست آن مه؟ که می‌رود نازان
عاشقان در پیش سراندازان ۱
پای وصلش ز سوی ما کوتاه
دست هجرش به جان ما یازان ۲
حلقهای دو زلف چون رسنش
چنبر گردن سر افرازان ۳
بر سر چار سوی دل مشهور
کمر او ز کیسه پردازان ۴
در خم زلف او زبون دلها
چون کبوتر به چنگل بازان ۵
می‌دواند میان لشکرگاه
از چپ و راست همچو طنازان ۶
دست در دامنش زنم روزی
بر در بارگه چو سربازان ۷
بوسه‌ای خواهمش، و گر ندهد
بستانم به دولت غازان ۸
اوحدی، دل مده به غمزهٔ او
کشکارا کنند غمازان ۹
عاشقان در پیش سراندازان ۱
پای وصلش ز سوی ما کوتاه
دست هجرش به جان ما یازان ۲
حلقهای دو زلف چون رسنش
چنبر گردن سر افرازان ۳
بر سر چار سوی دل مشهور
کمر او ز کیسه پردازان ۴
در خم زلف او زبون دلها
چون کبوتر به چنگل بازان ۵
می‌دواند میان لشکرگاه
از چپ و راست همچو طنازان ۶
دست در دامنش زنم روزی
بر در بارگه چو سربازان ۷
بوسه‌ای خواهمش، و گر ندهد
بستانم به دولت غازان ۸
اوحدی، دل مده به غمزهٔ او
کشکارا کنند غمازان ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۰۲ - به نام ایزد! چه رویست این؟ که حیرانند ازو حوران
گوهر بعدی:غزل ۶۰۴ - ای کس ما، چون شدی باز مطیع کسان؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
