غزل ۵۸۳ - بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیم

بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیم
ورزش عشق تو کار ماست، که مستیم ۱

بس بدویدیم در به در ز پی تو
چون که نشان تو یافتیم نشستیم ۲

باز دل ما بزیر پای غم تو
بام لگدکوب شد که خانهٔ پستیم ۳

کار نداریم جز خیال تو، گر چه
مدعیان را خیال بود که: جستیم ۴

در دل ما هر کس آمدی و نشستی
دل به تو پرداختیم وز همه رستیم ۵

طوق تو بر گردنیم و داغ تو بر دل
بند تو بر پای و باد توبه به دستیم ۶

زهر، که در کام عشق بود، چشیدیم
شیشه، که در بار عقل بود، شکستیم ۷

گاه به دست تو همچو مرغ گرفتار
گاه به دام تو همچو ماهی شستیم ۸

سر «نعم» در دهان ز روز نخستین
راز «بلی» در زبان ز روز الستیم ۹

گر ز کمرمان بیفگنند چو فرهاد
باز نخواهد شد آن کمر که ببستیم ۱۰

اوحدی، اینجا بتان پرند ولیکن
کفر بود، گر به جز یکی بپرستیم ۱۱