غزل ۴۵۹ - سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دل

سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دل
در کوی نیک نامی لختی گذر کن، ای دل ۱

دنیی و دین و دانش در کار عشق کردی
زین کار غصه بینی، کار دگر کن، ای دل ۲

زود این درست قلبت رسوا کند به عالم
چست این درست بشکن وین قلب زر کن، ای دل ۳

مستی ز سر فرونه و ز پای کبر بنشین
پس دست وصل با او خوش در کمر کن، ای دل ۴

در باز جان شیرین، تر کن ز خون دو دیده
یعنی که: عشق بازی شیرین و تر کن، ای دل ۵

این جا به دیدهٔ جان بینی جمال او را
گر مرد این حدیثی، آندیده بر کن، ای دل ۶

از خلق بی‌نظیری، گفتی: بیار، گیرم
گر بی‌نظیر خواهی، به زین نظر کن، ای دل ۷

بار طلب چو بستی، بنشین که خسته گشتم
گر پای خسته گردد رفتن بسر کن، ای دل ۸

در خلوت وصالش روزی که بار یابی
بیچاره اوحدی را آنجا خبر کن، ای دل ۹