غزل ۴۵۲ - که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال؟

که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال؟
خبری زان صنم ماهرخ مشکین خال ۱

هر سحر زلف چو شامش، که دلم در کف اوست
در کف باد شمالست، خنک باد شمال! ۲

نیست میلی به من آن را که ز میل رخ اوست
میل در میل ز خون دل من مالامال ۳

دل آشفته بجای کس دیگر بستم
که نه اندیشهٔ قربست و نه امید زوال ۴

شوق بوسیدن دستش اگرم پیش برد
به غلط پای بیرون می‌نهم از صف نعال ۵

پیش ازین دیده به امید وصالی میخفت
باز چندیست که در خواب نرفتم ز خیال ۶

بی‌رخ دوست نگوییم که: ماهی سالیست
کانچه بیدوست گذارند نه ماهست و نه سال ۷

حالتی هست دلم را که نمی‌یارم گفت
به ازین کشف نشاید که کنم صورت حال ۸

صبر فرمودی و فرمان تو مقدورم نیست
مطلب صبر جمیل از من مشتاق جمال ۹

اوحدی، نالهٔ بی‌فایده سودی نکند
دوست چون گوش بر احوال تو کردست مثال ۱۰