خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عرفانی است که در آن شاعر از عشق و جستجوی معشوق الهی سخن می‌گوید. او از دوری و نزدیکی به معشوق، رازآلودگی عشق و ارتباط عمیق روحانی با او صحبت می‌کند. شاعر از معشوقی نام می‌برد که نازک‌خو و زیباست و وجودش در همه چیز نمایان است.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۱۳۵ - در خرابات عاشقان کوییست
در خرابات عاشقان کوییست
وندرو خانهٔ پریروییست ۱
طوق‌داران چشم آن ماهند
هر کجا بسته طاق ابروییست ۲
به نفس چون نسیم جان بخشد
هر کرا از نسیم او بوییست ۳
ورقی باز کردم از سخنش
زیر هر توی آن سخن توییست ۴
من ازو دور و او به من نزدیک
پرده اندر میان من و اوییست ۵
سوی او راهبر ندانم شد
تا مرا رخ به سایه و موییست ۶
اوحدی، با کسی مگوی دگر
نام آن بت، که نازکش خوییست ۷
وندرو خانهٔ پریروییست ۱
طوق‌داران چشم آن ماهند
هر کجا بسته طاق ابروییست ۲
به نفس چون نسیم جان بخشد
هر کرا از نسیم او بوییست ۳
ورقی باز کردم از سخنش
زیر هر توی آن سخن توییست ۴
من ازو دور و او به من نزدیک
پرده اندر میان من و اوییست ۵
سوی او راهبر ندانم شد
تا مرا رخ به سایه و موییست ۶
اوحدی، با کسی مگوی دگر
نام آن بت، که نازکش خوییست ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۴ - عشرت خلوت و دیدار عزیزان شاهیست
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶ - گو: هر که در جهان به تماشا روید و گشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
