خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از زیبایی‌های طبیعت و عشق سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند لاله، نرگس، گل، و مرغان سحر، احساسات عاشقانه و شور و شیدایی را به تصویر می‌کشد. همچنین، شاعر از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند یاد می‌کند که می‌تواند زهد و پرهیز را به چالش بکشد.
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارد.
غزل ۹۱ - لاله افیون در شراب انداختست
لاله افیون در شراب انداختست
نرگس و گل را خراب انداختست ۱
از ریاحین چرخ در ناف زمین
نافهای مشک ناب انداختست ۲
نغمهٔ شیرین مرغان سحر
شور در مستان خواب انداختست ۳
عندلیب از عشق گل در بوستان
نالهٔ چنگ و رباب انداختست ۴
شرم بادا لاله را! تا از چه روی
پیش ترک من نقاب انداختست؟ ۵
بر سر خوان غمش در هر طرف
از دل بریان کباب انداختست ۶
ترک من تیری نیندازد خطا
خود چه گفتم؟ کی صواب انداختست؟ ۷
سرو مرد قامت او نیست، لیک
خر بسی خر در خلاب انداختست ۸
عشقبازان در بهشتند، اوحدی
زهد ما را در عذاب انداختست ۹
زود پوسد جامهٔ پرهیز ما
کین قصب بر ماهتاب انداختست ۱۰
نرگس و گل را خراب انداختست ۱
از ریاحین چرخ در ناف زمین
نافهای مشک ناب انداختست ۲
نغمهٔ شیرین مرغان سحر
شور در مستان خواب انداختست ۳
عندلیب از عشق گل در بوستان
نالهٔ چنگ و رباب انداختست ۴
شرم بادا لاله را! تا از چه روی
پیش ترک من نقاب انداختست؟ ۵
بر سر خوان غمش در هر طرف
از دل بریان کباب انداختست ۶
ترک من تیری نیندازد خطا
خود چه گفتم؟ کی صواب انداختست؟ ۷
سرو مرد قامت او نیست، لیک
خر بسی خر در خلاب انداختست ۸
عشقبازان در بهشتند، اوحدی
زهد ما را در عذاب انداختست ۹
زود پوسد جامهٔ پرهیز ما
کین قصب بر ماهتاب انداختست ۱۰
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۰ - تا زنده‌ایم، یاد لبش بر زبان ماست
گوهر بعدی:غزل ۹۲ - آن ترک پری چهره، که مانند فرشتست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
