غزل ۷۸ - آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راست

آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راست
ساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست ۱

در باغ شد شکفته به هر جانبی گلی
فریاد عندلیب ز هر جانبی بخاست ۲

تا پیش شاخ گل ننشینی، قدح به دست
آشوب بلبلان بندانی که: از کجاست؟ ۳

هر دم بنفشه‌وار فرو می‌روم به خود
از فکر جام لاله که: خالی ز می چراست؟ ۴

شاهد، بسوز عود، که خواهیم عیش کرد
مطرب، بساز عود، که خواهیم عذر خواست ۵

جز عشق هر هوس که پزی زین سپس، هدر
جز عیش هر عمل که کنی بعد ازین، هباست ۶

من عمر خود به عمر گل اندر فزودمی
گر راه بودمی به سر این فزود و کاست ۷

چون گل کلاه‌داری خود ترک می‌کند
بر ما عجب نباشد اگر پیرهن قباست ۸

ای نو رسیده سبزه، که آبت ز سر گذشت
گر سرگذشت خویش ز ما بشنوی رواست ۹

تا ما قفای گل بنبینیم چون هلیم
دست از می؟ ارچه سرزنش خلق در قفاست ۱۰

جز یاد بید و سرو مکن پیش اوحدی
کو نشنود به وقت گل الا حدیث راست ۱۱