این متن به بیان ماهیت باده (شراب) و تأثیرات آن بر انسان می‌پردازد. باده در اصل آبی بی‌رنگ است که با تابش آفتاب به شراب تبدیل می‌شود. این نوشیدنی که از آب و انگور به‌دست می‌آید، می‌تواند انسان را مست کند و بر حواس او تأثیر بگذارد. متن همچنین به تفاوت دیدگاه افراد عاقل و غافل نسبت به باده اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که هرچه غیر از حقیقت است، مانند سراب، فریبنده و بی‌پایه است.
این متن حاوی مفاهیم فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند مستی و تأثیرات باده بر انسان نیاز به بلوغ فکری و درک مناسب از مسائل اخلاقی و اجتماعی دارد.
غزل ۵۱ - نیست در آبگینه آتش و آب
باده‌شان رنگ می‌دهد، دریاب ۱
باده نیز اندر اصل خود آبیست
کآفتابش فروغ بخشد و تاب ۲
ز آب بی رنگ شد عنب موجود
وز عنب شیره وز شیره شراب ۳
زین منازل نکرده آب گذار
هیچ کس را نکرد مست خراب ۴
باش، تا رنگ و بوی برخیزد
که همان آب صرف بینی، آب ۵
هر کس از باده نسبتی دیدند
جمله بین کس نشد ز روی صواب ۶
چشم ازو رنگ برد و بینی بوی
عاقلش سکر دید و غافل خواب ۷
اگرت چشم دوربین باشد
بر گرفتم ازان جمال نقاب ۸
اوحدی، هرچه غیر او بینی
نیست یک باره جز غرور سراب ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
