غزل ۲۶ - غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مرا

غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مرا
ترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا ۱

دمم می‌دهی که: من بیابم دمی دگر
گره بر دمم زدی، رها کن دمی مرا ۲

به نام تو زیستم همه عمر و خود ز تو
نه بر دست نامه‌ای، نه بر لب نمی‌مرا ۳

مکن بیش ازین ستم، به نیکی گرای هم
چو زخمم به دل رسید، بنه مرهمی مرا ۴

مرا در فراق خود به پرسش عزیز کن
که هرگز نیوفتاد چنین ماتمی مرا ۵

نخواهم به عالمی غمت را فروختن
کز آنجا میسرست چنین عالمی مرا ۶

غم روز هجر تو بگویم یکان یکان
اگر در کف او فتد شبی محرمی مرا ۷

کم و بیش اوحدی چو اندر سر توشد
تو نیز پرسشی بکن به بیش و کمی مرا ۸