غزل ۲۸۶ - تو گر دوست داری مرا ور نداری

تو گر دوست داری مرا ور نداری
منم همچنان بر سر دوستداری ۱

به هر دست خواهی برون آی با من
ز تو دست‌برد و ز من بردباری ۲

چه دارم ز عشق تو عمری گذشته
نیاری بدین خاصیت روزگاری ۳

چو گویم که خوارم ز عشق تو گویی
هم از مادر عشق زادست خواری ۴

من از کار تو دست باری بشستم
زهی پایداری زهی دست کاری ۵

تو داری سر آن که در کار خویشم
ز پای اندر آری و سر درنیاری ۶

دل آنجا نهادم که عهدی بکردی
به پای وفا بر کدام استواری ۷

همان به که با خوی تو دل نبندم
که الحق چنین خوب خویی نداری ۸