خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی‌های طبیعی و عاطفی سخن می‌گوید. او از عنبر، مشک، حریر، گل و سنبل به عنوان نمادهای زیبایی استفاده کرده و به تأثیرات عشق و عاشقی اشاره می‌کند. همچنین، شاعر به حسابرسی عاشقان و روح‌های دردمند اشاره می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و شعری است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مفاهیم عشق، زیبایی و احساسات موجود در این شعر ارتباط برقرار کنند.
غزل ۲۶۴ - بر مه از عنبر عذار آورده‌ای
بر مه از عنبر عذار آورده‌ای
بر پرند از مشک مار آورده‌ای ۱
بر حریر از قیر نقش افکنده‌ای
بر گل از سنبل نگار آورده‌ای ۲
هرچه خوبان را به کار آید ز حسن
در خط مشکین به کار آورده‌ای ۳
بیش رخ منمای کاندر کار تن
روح را چون زیر و زار آورده‌ای ۴
دوش می‌کردی حساب عاشقان
انوری ار در شمار آورده‌ای ۵
بر پرند از مشک مار آورده‌ای ۱
بر حریر از قیر نقش افکنده‌ای
بر گل از سنبل نگار آورده‌ای ۲
هرچه خوبان را به کار آید ز حسن
در خط مشکین به کار آورده‌ای ۳
بیش رخ منمای کاندر کار تن
روح را چون زیر و زار آورده‌ای ۴
دوش می‌کردی حساب عاشقان
انوری ار در شمار آورده‌ای ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۳ - مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۵ - تا که دستم زیر سنگ آورده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
