خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و رنج عشق و جفای معشوق شکایت می‌کند. او بیان می‌کند که معشوق بیش از هر کس دیگری به او ستم کرده و دلش را رنجانده است. شاعر از این که معشوق به جای تسلی دادن، همچنان به آزار او ادامه می‌دهد، گلایه می‌کند و اشاره می‌کند که معشوق درد او را درک نمی‌کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعاتی مانند رنج عشق و جفای معشوق نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
غزل ۲۶۳ - مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده‌ای
مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده‌ای
جور از همه جهان تو به من بیش کرده‌ای ۱
دل ریش شد هنوز جفا می‌کنی بر او
ای پر نمک دلم همه بر ریش کرده‌ای ۲
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شب
لیکن ز جمله بر دل ما بیش کرده‌ای ۳
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسد
آری قیاس ما ز دل خویش کرده‌ای ۴
جور از همه جهان تو به من بیش کرده‌ای ۱
دل ریش شد هنوز جفا می‌کنی بر او
ای پر نمک دلم همه بر ریش کرده‌ای ۲
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شب
لیکن ز جمله بر دل ما بیش کرده‌ای ۳
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسد
آری قیاس ما ز دل خویش کرده‌ای ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۲ - سهل می‌گیرم چو با ما کرده‌ای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۴ - بر مه از عنبر عذار آورده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
